Teleskopên fezayî bi berhevkirina ronahiyê ji cismên dûr wêneyan çêdikin. Ew neynikên pir mezin bikar tînin da ku ronahiya lawaz a ji stêrk û galaksiyên dûr berhev bikin û bicivînin; çiqas neynik mezintir be, teleskop dûrtir û zelaltir dibîne. Ev ronahî paşê bi amûrên taybet ên hestyar tê tomarkirin û dibe wêneyên dîjîtal. Piştre, teleskop van wêneyan wek daneyan bi rêya îşaretên radyoyê ber bi Erdê ve dişîne, ku li wir zanyar wan lêkolîn dikin. Ji ber vê yekê, teleskopên fezayî wek çavên me yên li fezayê kar dikin. Loma neynikên mezin dilê van amûran in.
